Wirus Herpes simplex typu 2

Herpesvirus type 2 (genital) jest formą herpeswirusa, który jest bardzo niebezpieczną chorobą. Kiedy osoba jest zarażona, postępuje ona w postaci wielu bąbelków w skórze wokół okolicy narządów płciowych lub w pobliżu jamy ustnej.

Sposoby infekcji

Opryszczka narządów płciowych lub opryszczka drugiego typu, w porównaniu z pierwszą, ma przeważający tryb seksualny. Biorąc to pod uwagę, ludzie często zarażają się w okresie, w którym rozpoczyna się aktywne życie seksualne, które ma miejsce dokładnie w okresie młodzieńczym.

Podobnie jak inne pałeczki, zaraz po infekcji, opryszczka typu 2 pozostaje w ciele nosiciela do końca życia. Osoba, która ma silny układ odpornościowy, może nie wiedzieć, że jest zarażona, ale gdy tylko ustabilizuje się układ obronny organizmu, następuje nawrót i zaostrzenie opryszczki. Często zarejestrowane i pierwotne zakażenie wirusem opryszczki, które występuje u osoby kilka dni po zakażeniu (maksymalny okres inkubacji dla opryszczki 2 wynosi 3 tygodnie).

HSV-2 wśród dzieci jest rzadkim zjawiskiem, dla nich bardziej charakterystyczny jest pierwszy szczep, który przechodzi zmiany na wargach, jamie ustnej i gardle. Nie warto jednak całkowicie wykluczyć możliwej infekcji dziecka, zwłaszcza jeśli kontaktuje się on z zakażonymi rodzicami (opryszczka typu 2 u kobiet, może być przenoszona na dziecko podczas porodu lub podczas opieki nad nim).

Obraz kliniczny

Jak tylko ludzki układ odpornościowy trochę zwolni, wirus aktywuje i rozpoczyna kaskadę pewnych reakcji. Aktywny wirus czyni osobę potencjalnym źródłem infekcji.

Okres inkubacji wynosi średnio około 10 dni. W tym czasie temperatura ciała wyraźnie wzrasta, pojawiają się zimne symptomy i utrata apetytu. Typy Herpes 2, których objawy są podobne do innych typów infekcji, różnią się lokalizacją pęcherzyków, które zaczynają działać po zakończeniu okresu inkubacji.

Obraz kliniczny u kobiet

  • Początkowo pojawia się ogólne złe samopoczucie (osłabienie ciała, hipertermia, senność itp.).
  • Regionalne węzły chłonne znacznie wzrastają.
  • Swędzenie i pieczenie w strefie pachwinowej.
  • Obrzęk tkanek miękkich w projekcji przyszłych pęcherzyków.
  • Żółtaczka na genitaliach (zewnętrzna i wewnętrzna), w okolicy odbytu, krocza i fałdów pośladkowych.
  • Bolesność podczas oddawania moczu.

Objawowe u mężczyzn

Opryszczka u mężczyzn jest prawie taka sama, różnica jest tylko w lokalizacji wysypki.

  • Papugi na skórze moszny.
  • W pachwinie i na skórze uda.
  • Na śluzówce cewki moczowej.

Wszyscy pacjenci są dotknięci narządami płciowymi i okolicy skóry wokół niego.

Etapy procesu

Rozwój opryszczki narządów płciowych na układ rozrodczy mężczyzn i kobiet ma 4 główne etapy rozwoju:

  1. Okres początkowy (manifestacja objawów zatrucia) - zakażenie jest zakłócane przez silny ból w strefie pachwinowej. Ten okres zajmuje 2-10 dni.
  2. Następnie następuje pojawienie się osadu. W miejscach obrzęku skóry i błon śluzowych występują pojedyncze pęcherzyki zawierające półprzezroczysty płyn. Dla nich zrzut do stałej papuły jest duży.

Po pojawieniu się pęcherzyków wzrasta poczucie dyskomfortu i zespołu bólowego. Po uszkodzeniu błony śluzowej pojawiają się patologiczne wydaliny. Dojście do wysypki zajmuje około 1-3 dni.

  1. Następnie następuje pęknięcie pęcherzyków, w miejscu których pojawiają się żółtaczki. Ból może się pogorszyć. Ten okres trwa około jednego dnia.
  2. Końcowy etap charakteryzuje się tworzeniem się skorup i blizny tkankowej. Po leczeniu wrzodów nie obserwuje się blizn. Sam proces trwa około 2-3 dni.

Całkowity czas trwania opryszczki narządów płciowych może wynosić 2 tygodnie.

Diagnostyka

Przed leczeniem opryszczki typu 2 należy ustalić prawidłową diagnozę. Główne sposoby diagnozowania wirusa to:

  • Inspekcja. Lekarz bierze pod uwagę dolegliwości pacjenta, bada genitalia pod kątem obecności wysypki pęcherzykowej, owrzodzenia pokrytego skórkami i wzrostu węzłów chłonnych pachwinowych. Jeśli pacjent ma te objawy, jest oczywistym dowodem na to, że ma opryszczkę drugiego typu.
  • Testy laboratoryjne. Przeprowadzono badanie wymazów z uszkodzeń i błon śluzowych narządów płciowych w celu identyfikacji wirusa i jego rodzaju. Badania krwi są wykorzystywane do sprawdzania przeciwciał zdolnych do zwalczania opryszczki.
  • PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy) - najskuteczniejsza metoda diagnozowania opryszczki, która jest w stanie określić jej dokładną formę. Materiał do badania pobiera się ze źródeł wysypki. Przy wszystkich zasadach zbierania i badania technologii, wynik można uzyskać po 5 godzinach.
  • ELISA (test immunoenzymatyczny) - analiza oparta na badaniu poziomu przeciwciał przeciwko wirusowi opryszczki.
  • Immunogram - krew pacjenta jest potrzebna do badania. W laboratorium sprawdza się działanie układu odpornościowego metodą określania brakujących komórek obronnych. Na podstawie wniosku dotyczącego immunogramu lekarz przepisuje preparat pacjenta o działaniu immunostymulującym, który przywraca obronę organizmu.

Leczenie

Niestety, leczenie opryszczki typu 2 nie zwalnia na zawsze osoby z problemami, ale tylko ją dezaktywuje, zmniejsza nasilenie objawów, zmniejsza prawdopodobieństwo nawrotów i powikłań. Obecnie lekarze stosują kilka grup leków do leczenia choroby, wśród których:

  • Leki acyklowir lub gancyklowir - są stosowane w terapii układowej (w postaci tabletek lub fiolki do iniekcji) albo miejscowo (żele, maści i czopków).
  • Leki immunostymulujące - interferony, witaminy, przeciwutleniacze itp.

Aby uzyskać skuteczniejsze leczenie, leki muszą być połączone.

Cechy kobiecego leczenia

Leczenie Herpes 2, które odbywa się za pomocą wyżej opisanych leków, nie ogranicza się do przyjmowania tylko tych leków. W każdym przypadku środki przeciwwirusowe i inne środki są przepisywane partnerowi seksualnemu, nawet jeśli nie ma żadnych oznak opryszczki narządów płciowych. Przez cały okres leczenia ważne jest, aby wykluczyć jakiekolwiek stosunki seksualne.

Środki terapeutyczne mające na celu zwalczanie opryszczki narządów płciowych u kobiet, praktycznie nie różnią się od ogólnych metod leczenia wirusa opryszczki.

  1. Przyjmowanie środków przeciwwirusowych (obowiązkowe).
  2. Leki, ich dawki i przebieg ogólny powinny być przepisywane wyłącznie przez lekarza prowadzącego.
  3. Ogólnoustrojowe stosowanie acyklowiru jest zalecane w początkowym przypadku lub podczas wyraźnego przebiegu choroby.
  4. Lokalne stosowanie leków antywirusowych, często przepisywane nie później niż 5 dni po wystąpieniu choroby, nawet jeśli jest na etapie głównych objawów.
  5. Immunostymulanty są przyjmowane w długoterminowym kursie w celu zwiększenia ogólnych i lokalnych funkcji ochronnych organizmu.
  6. Jeśli kobieta jest w ciąży, wszelkie stosowanie leków przeciwwirusowych jest przepisywane wyłącznie w najcięższych wskazaniach.

Wirus opryszczki 2 podczas ciąży

Dużą uwagę należy zwrócić na chorobę opryszczki narządów płciowych u kobiet, które wkrótce planują zostać matkami. W tej sytuacji ogromne znaczenie ma okres pierwotnej infekcji wirusem.

Jeśli kobieta została zarażona na długo przed poczęciem i ciążą, jej organizm ma czas na opracowanie przeciwciał przeciwko patogenowi, które będą chronić dziecko w jej łonie. W tym samym czasie ryzyko infekcji jest praktycznie zredukowane do zera.

Ale jeśli pierwotna infekcja wystąpiła w przeddzień lub w czasie ciąży, ryzyko zakażenia płodu wzrasta w czasie.

Najbardziej niebezpieczny jest 1 trymestr ciąży, ponieważ płód nie jest jeszcze chroniony przez barierę łożyskową i nic nie może uciec przed patogenami wirusa. W tym przypadku prawdopodobieństwo zaniku i spontanicznej aborcji jest wysokie. Jeśli wirus nie wpłynie na wczesne zakończenie ciąży, to zagrożenie, że dziecko będzie miało wadę wrodzoną, nie zawsze jest zgodne z życiem.

Gdy dziecko przechodzi przez kanał rodny matki, które są obecne w opryszczki narządów płciowych świeży, może złapać na nią kontaktu, z późniejszym rozwojem ciężkim stanie - noworodkowy opryszczka. Biorąc to pod uwagę, każda kobieta powinna zostać zbadana pod kątem specyficznych objawów opryszczki narządów płciowych pod koniec trzeciego trymestru lub bezpośrednio przed porodem. W przypadku potwierdzenia diagnozy jest to absolutne wskazanie do cięcia cesarskiego.

Komplikacje

Ludzie często pytają lekarza "jak żyć z opryszczką typu 2?".

Oczywiście, gdy wirus jest w stanie utajonym, chory nie odczuwa żadnego dyskomfortu. Ale gdy tylko osłabnie odporność, patologia przejawi się w pełni. Manifestacja rodzaj wysypki opryszczki, która jest zlokalizowana w okolicy narządów płciowych, daje człowiekowi wiele dyskomfortu (swędzi, oparzenia i boli).

Długie okresy choroby przyczyniają się do rozwoju różnych dysfunkcji neurologicznych: zmniejszenie libido, impotencja u mężczyzn, nerwoból, itp. U kobiet patologia może prowadzić do poczucia suchości w narządach płciowych i pęknięć, które nie goją się przez długi czas. HSV-2 jest obarczony rozwojem niebezpiecznej patologii w szyjce macicy (dysplazji), a to jest stan przedrakowy.

Biorąc pod uwagę te zagrożenia, lepiej wcześniej zadbać o profilaktykę: utrzymanie zdrowego stylu życia, posiadanie jednego stałego partnera seksualnego, ochronę seksu (stosowanie środków antykoncepcyjnych), itp.

Typy opryszczki 2: objawy, oznaki i leczenie

Wirus opryszczki jest zainfekowany przez większość pozornie zdrowych ludzi. Pojawia się, gdy istnieją czynniki, które osłabiają obronę immunologiczną danej osoby.

W przypadku kobiet najbardziej niebezpieczny jest wirus opryszczki typu 2. Jest to jednak niebezpieczne nie tylko dla mężczyzny, z którym ma kontakt, ale także dla przyszłego dziecka. Jak żyć z opryszczką typu 2 i co trzeba wiedzieć o opryszczce narządów płciowych przed planowaniem ciąży.

Funkcje HSV II

Proste przenoszenie wirusów nie jest oczywiste. Pojawia się po osłabieniu organizmu, który powoduje wadliwe działanie w obronie immunologicznej. W takim przypadku wirus przechodzi w stan aktywny.

Czynnikami wywołującymi pojawienie się są:

  • przechłodzenie,
  • niedożywienie,
  • stresujące sytuacje,
  • obecność infekcji bakteryjnej lub grzybiczej,
  • różni partnerzy seksualni,
  • niezabezpieczony stosunek seksualny (bez prezerwatywy).

Szczególnym zagrożeniem jest jego bezpośredni szkodliwy wpływ na płód i noworodka. W jaki sposób opryszczka typu 2 przenosi się na płód wewnątrzmaciczny? Cząsteczki wirusa są w stanie przeniknąć przez łożysko. Mogą wejść do płodu z przepływem krwi lub w wyniku bezpośredniego kontaktu podczas porodu podczas przejścia przez zakażony kanał rodny.

Przy pierwotnym zakażeniu lub nawrocie choroby w czasie ciąży istnieje ryzyko spontanicznej aborcji, narodzin wcześniaka, wrodzonych anomalii mózgu i rdzenia kręgowego oraz różnych patologii narządów wewnętrznych.

Objawowe objawy wirusa są dość zróżnicowane. Zgodnie z przebiegiem klinicznym istnieje sześć wariantów:

  • Pierwotna infekcja, dla której objawy choroby są najbardziej wyraźne,
  • wtórna infekcja, która ma bardziej "wygładzony" obraz kliniczny,
  • nawroty o innej częstotliwości powtórzeń,
  • nietypowy kurs, maskarada dla innych infekcji,
  • przebieg bezobjawowy, bez istotnych objawów klinicznych.

Objawy pierwotnej infekcji HSV II

Kiedy wirus wchodzi w fazę aktywną, w ciele pojawia się kaskada reakcji. W wyniku aktywacji patogenu rozpoczyna się jego replikacja, osoba staje się źródłem dużej liczby wirusów. Okres inkubacji trwa do 10 dni, w tym czasie wzrasta temperatura ciała, pojawia się ogólne złe samopoczucie, zmniejsza się apetyt. Powstaje typowy zespół astheno-wegetatywny.

Po zakończeniu okresu inkubacji pojawiają się charakterystyczne erupcje opryszczki, umiejscowione w różnych miejscach.

Objawy opryszczki typu 2 u kobiet:

  • oznaki ogólnego złego samopoczucia (osłabienie, bóle ciała, gorączka),
  • wzrost węzłów chłonnych pachwinowych,
  • swędzenie i mrowienie w okolicy narządów płciowych,
  • obrzęk skóry i błon śluzowych w obszarze przyszłych erupcji,
  • wysypka oparta na wargach sromowych, błędzie śluzowym, odbycie, kroczu i na pośladkach,
  • ból podczas oddawania moczu.

W przypadku choroby opryszczki typu 2 u mężczyzn objawy są podobne do objawów u kobiet, ale różnią się lokalizacją opryszczki:

  • na mosznie,
  • w fałdach pachwinowych i zewnętrznej powierzchni ud,
  • na błonie śluzowej cewki moczowej.

Etapy rozwoju

Istnieją cztery główne etapy.

  1. W początkowym okresie występują objawy zatrucia: bolesne odczucia w dziedzinie przyszłych erupcji herpesyjnych. Ten okres trwa od 2 do 10 dni.
  2. Następnym krokiem są same wysypki. Na miejscu obrzęk obszary skóry i śluz tworzą pojedyncze pęcherzyki, wypełnione płynem surowiczym. Następnie mogą połączyć się w większe ogniska. Występowanie pęcherzyków zwiększa dyskomfort i ból. W przypadku uszkodzenia błony śluzowej narządów płciowych dołącza się nieprzyjemne wydzieliny z pochwy. Stopień wysypki waha się od 1 do 3 dni.
  3. Następnie pęcherzyki pękają z powstawaniem wrzodów. Uczucie bólu na tym etapie utrzymuje się i może się nasilać. Najczęściej czas trwania tego etapu nie przekracza jednego dnia.
  4. Ostatnim etapem jest tworzenie się skorup i blizny. Z reguły po wysypkach nie ma śladów blizn. Ten proces trwa nie dłużej niż 3 dni.

Całkowity czas trwania waha się w ciągu 14 dni. Ponadto kobiety morfologicznie rozróżniają 3 stadia rozwoju infekcji herpetycznej:

  • Etap 1 - opryszczkowe zmiany warg sromowych i przedsionka pochwy,
  • 2 etapy - zaangażowanie w proces pochwy, a także śluzowa szyjka macicy i kanał cewki moczowej,
  • Etap 3 - uszkodzenie opryszczkowe.

Ciąża z opryszczką typu 2

W leczeniu opryszczki nasi czytelnicy z powodzeniem stosują metodę Eleny Makarenko. Czytaj więcej >>>

Ciąża służy jako czynnik prowokujący do aktywacji wirusa, który przez pewien czas pozostawał w stanie nieaktywnym. W tym okresie kobiety rozwijają fizjologiczne tłumienie odporności, jest to niezbędny czynnik do utrzymania dziecka. Taki stan układu odpornościowego może mieć różny wpływ na rozwój infekcji wirusowej.

W niektórych przypadkach obniżona odporność prowadzi do wzrostu aktywności wirusa i pojawienia się aktywnej fazy procesu. W innych natomiast przebiega bezobjawowy przebieg infekcji wirusowej. Utrudnia to diagnozowanie choroby i zapobiega terminowemu rozpoczęciu świadczenia wykwalifikowanej opieki.

Gdy wirus aktywuje się w pierwszym trymestrze ciąży, częstość poronień i zamrożonych ciąż związanych z wulgarną patologią powstawania płodu jest znacznie zwiększona. Rozpoznanie przyczyn poronienia znacznie utrudnia bezobjawowy przebieg zakażenia.

W pierwotnym uszkodzeniu lub wznowieniu ataku wirusowego w drugim i trzecim trymestrze ciąży możliwe są wewnątrzmaciczne patologie wyściółki narządów wewnętrznych, w tym mózgu płodu. Takie dzieci po urodzeniu mogą rozwinąć porażenie mózgowe, można je zdiagnozować z wadami gałki ocznej, rażącym naruszeniem funkcji wątroby i innymi poważnymi chorobami.

Infekcja wirusem podczas porodu pojawia się podczas przechodzenia przez zakażony kanał rodny. W tym przypadku często rozwija się opryszczka u noworodków, co prowadzi do rozwoju różnych komplikacji w pierwszych dniach życia dziecka.

Powikłania u noworodków i ich zapobieganie

Ponad połowa kobiet, które zachorowały podczas ciąży, rodzi się z objawami infekcji lub choroba objawia się w pierwszych dniach życia. W takich przypadkach zdiagnozować opryszczkę noworodków.

Noworodki nie mają dojrzałej odporności, więc istnieje ryzyko wystąpienia uogólnionej postaci choroby. Charakteryzuje się wieloma uszkodzeniami narządów noworodka:

  • komórki nerwowe z rozwojem zapalenia mózgu, po którym następuje wodogłowie lub porażenie mózgowe,
  • komórki wątroby z późniejszym zapaleniem wątroby i niewydolnością wątroby,
  • nadnercza z dalszym zakłóceniem ich funkcji,
  • błonę śluzową płuc z rozwojem zapalenia płuc.

Takich negatywnych skutków dla dziecka można uniknąć, jeśli w odpowiednim czasie zdiagnozujemy infekcję u ciężarnej i podejmiemy niezbędne działania. W przypadku infekcji matka pokazuje poród przez cesarskie cięcie krótko przed porodem. Wykluczy to kontakt z dotkniętymi chorobami obszarami błony śluzowej i zmniejszy prawdopodobieństwo zakażenia dziecka. Krótko przed porodem takie kobiety wykazują zapobiegawczą terapię przeciwwirusową (acyklowir).

W przypadku, gdy kobieta nie wykrywa przeciwciał przeciwko wirusowi, ale są one obecne w partnerze, należy unikać kontaktów seksualnych w ostatnim trymestrze ciąży.

Diagnoza typu 2

Wobec wyraźnego obrazu - charakterystycznych wysypek w okolicy narządów płciowych, diagnozę infekcji wirusowej podejmuje się bez badań laboratoryjnych. Jednak w przypadku postaci bezobjawowych lub niewyrażonego obrazu klinicznego w postaciach nawracających konieczne są dodatkowe badania.

  1. Zidentyfikuj 2 rodzaje immunoglobulin - IgG i IgM. Znaczący wzrost poziomu IgM w surowicy jest uważany za znaczący, ponieważ jest produkowany w ciągu pierwszych 2 miesięcy po zakażeniu. IgG pojawia się jako odpowiedź immunologiczna na działanie wirusa i jest określana w organizmie przez całe życie. Dlatego jest uważany za oznakę kontaktu z patogenem, a nie oznaką ostrej infekcji.
  2. Bezpośrednie wykrywanie wirusa w dotkniętej tkanką. W tym celu należy pobrać wymaz z kanału cewki moczowej lub zeskrobać błonę śluzową pochwy, szyjki macicy lub jajowodów za pomocą laparoskopii.

Leczenie wirusa typu 2 u kobiet

Zadaniem leczenia choroby jest zahamowanie aktywności wirusa i wyeliminowanie powszechnych objawów.

Acyklowir wykazuje działanie przeciwwirusowe. Lek jest przepisywany jednocześnie w tabletkach i jako maść. Przebieg leczenia wynosi co najmniej pięć dni i dłużej, w zależności od tego, czy pierwotna infekcja, czy powtarzający się proces.

Aby wyeliminować obrzęk tkanek, przepisano leki przeciwhistaminowe i inhibitory prostaglandyn. Przy dużym obszarze dotkniętej chorobą skóry i śluzu, aby zapobiec wystąpieniu infekcji bakteryjnej, zalecany jest cykl antybiotyków.

Ponadto witaminy C i E są przepisywane jako przeciwutleniacze, a także B6 i B1 co drugi dzień przez dwa tygodnie. Jednocześnie badanie i leczenie partnera są obowiązkowe.

Schemat leczenia opryszczki typu 2 w czasie ciąży zależy od wieku ciążowego i jest wykonywany wyłącznie pod nadzorem lekarza.

Aby uniknąć negatywnych skutków tej choroby, wiele uwagi należy poświęcić profilaktyce. Pełne zbilansowane odżywianie, stwardnienie, zdrowy tryb życia - czynniki te przyczyniają się do utrzymania odporności. I na odwrót: stres, duża liczba partnerów seksualnych, obecność przewlekłej infekcji w organizmie przyczynia się do rozwoju chorób wirusowych.

  • Jesteś dręczony przez swędzenie i pieczenie na wysypkę?
  • Rodzaj pęcherzy nie dodaje Ci pewności siebie...
  • I jakoś to jest krępujące, szczególnie jeśli cierpisz na opryszczkę narządów płciowych...
  • A maści i leki zalecane przez lekarzy z jakiegoś powodu nie są skuteczne w twoim przypadku...
  • Poza tym, stałe nawroty już mocno wkroczyły w twoje życie...
  • A teraz jesteś gotowy, aby skorzystać z każdej okazji, która pomoże Ci pozbyć się opryszczki!

Istnieje skuteczny lek na opryszczkę. Kliknij link i dowiedz się, jak Elena Makarenko wyleczyła się z opryszczki narządów płciowych w ciągu 3 dni!

Cechy wirusa opryszczki pospolitej typu 2 u mężczyzn i kobiet

Opryszczka typu 2 wpływa na błony śluzowe narządów płciowych, zarówno u mężczyzn jak iu kobiet. Choroba charakteryzuje się występowaniem izolowanych grup pęcherzyków i ich dalszym zwyrodnieniem w erozji i ranach. Erupcja towarzyszy pieczeniu, obrzękowi, przekrwieniu, powiększeniu węzłów chłonnych w okolicy pachwinowej. Często opryszczka narządów płciowych występuje na tle rozwoju ogólnego zatrucia organizmu. Szczególnie niebezpieczne są nawroty patologii, podczas których znacznie zmniejsza się odporność ogólna i ogólna. W przypadku zaostrzenia opryszczki typu 2 zwiększa się prawdopodobieństwo zakażenia bakteryjnego wymagającego dodatkowego leczenia. U kobiet w ciąży aktywacja wirusów może spowodować poronienie lub przedwczesne porody.

Funkcje specjalne

Wirusy opryszczki pospolitej typu 2 po infekcji pozostają na zawsze w ciele ludzkim. Ponad 80% światowej populacji jest nosicielami i potencjalnymi nosicielami choroby przenoszonej drogą płciową. Tak szeroki rozrzut wynika z odporności wirusów na zewnętrzne niekorzystne czynniki. Zachowują zdolność do wzrostu i namnażania nawet w temperaturach poniżej 65 ° C. Przy tych wartościach żywotność wirusów utrzymuje się przez długi czas. Ponadto spokojnie tolerują zamrożenie. HSV są bardziej wrażliwe na wysokie temperatury. Umierają po podgrzaniu do 45 ° C przez pół godziny.

"To interesujące: wirusy opryszczki są zdolne do zachowania możliwości wzrostu i rozmnażania poza ludzkim ciałem przez 20-24 godzin. To tłumaczy możliwość infekcji poprzez zwykłe naczynia, ręczniki, produkty higieniczne "

Preparaty farmakologiczne, które mogą trwale usunąć osobę z opryszczki narządów płciowych, nie zostały jeszcze zsyntetyzowane. Po przeniknięciu do ciała pozostają w tkankach, nie prowokując żadnych objawów klinicznych. Kobieta lub mężczyzna nie może podejrzewać, że nie uniknęli infekcji. Dość często lekarze diagnozują rozwój objawów pierwotnej patologii 3-4 dni po przeniesieniu wirusów podczas stosunku płciowego. Zazwyczaj czas inkubacji wirusów trwa około trzech tygodni i nie występuje w objawach lokalnych i ogólnych. Zakażenie często występuje podczas pierwszego stosunku seksualnego w okresie dojrzewania.

O tym, że ma opryszczkę narządów płciowych, dowiaduje się w okresie zaostrzeń z gwałtownym spadkiem siły ochronnej w wyniku choroby lub stresu. Wirusy zaczynają opuszczać tkanki, wchodzić do krążenia systemowego, a następnie do narządów wewnętrznych. Nawroty infekcji wenerycznych są charakterystyczne dla kobiet i mężczyzn z niską odpornością, a dla osób z HIV stanowią poważne zagrożenie dla życia. Osoba z dobrym zdrowiem nie może nigdy odczuwać bolesnych objawów choroby, ponieważ jego układ odpornościowy tłumi herpeswirusy.

Ścieżki transmisji

O tym, jak przenoszona jest opryszczka typu 2, znana jest od dawna, wszystkie sposoby infekcji są dobrze zbadane. Bardzo rzadko infekcja występuje w wyniku użycia jednego ręcznika, naczyń, maszynki do golenia z chorym. Aby zarażać się kontaktem domowym, kilka warunków transmisji musi się pokrywać. Zakażenie występuje podczas wycierania mokrym ręcznikiem skóry lub błon śluzowych, na którym występuje mikro-uraz:

Ponadto wirusy są przenoszone, gdy chora matka opuści po noworodka lub małe dziecko. Dzieci nie mają jeszcze całkowicie uformowanej odporności, a przepuszczalność naczyń krwionośnych jest bardzo wysoka. Czynniki te tworzą sprzyjające środowisko dla infekcji opryszczki, nawet przy nieznacznym zakłóceniu integralności skóry lub błon śluzowych. Wirusy mogą przenosić się z matki na dziecko podczas przechodzenia przez kanał rodny. Przypadki zakażenia płodu podczas ciąży przez łożysko zdiagnozowano gwałtownym zmniejszeniem odporności kobiety na czynniki zakaźne. Aby zapobiec rozwojowi zdarzeń w tak negatywnym scenariuszu, przyszłym matkom przepisuje się leki hamujące aktywność wirusów opryszczki drugiego gatunku, które nie wpływają na wzrost i rozwój dziecka.

Ale najczęstszym sposobem zakażenia się HSV jest kontakt seksualny. I może być chroniony. Prezerwatywa niewątpliwie zmniejsza prawdopodobieństwo przeniesienia wirusa, ale jej użycie nie staje się 100% gwarancją. Dość częste są przypadki, w których kobieta nabawiła się opryszczki narządów płciowych podczas kontaktu z prezerwatywą w obecności owrzodzeń łonowych mężczyzny. Wirus jest przenoszony poprzez różnego rodzaju kontakty seksualne:

W przeważającej większości przypadków niemożliwe jest stwierdzenie, że partner jest nosicielem wirusa. Osoba nie staje się źródłem infekcji tylko wtedy, gdy trwa okres inkubacji. W ostrej fazie, gdy czynniki zakaźne wprowadź krążenia, nie zawsze występują objawy opryszczki narządów płciowych, tak widoczne znaki są całkowicie nieobecne. W przypadku wysypki na genitaliach ryzyko infekcji wzrasta wielokrotnie. Inkubacja trwa kilka tygodni, ale czasami możliwe przenoszenie wirusów i 10 dni po zakażeniu kombinacji pewnych czynników - obniżonej odporności i uszkodzone błony śluzowej jamy ustnej, pochwy i odbytu.

Typowe formy patologii

Podczas opracowywania schematu terapeutycznego lekarze muszą brać pod uwagę różne opryszczki narządów płciowych. Gdy objawy pojawiają się kilka dni lub miesięcy po zakażeniu, u pacjenta rozpoznano pierwotną patologię. Jeśli osoba idzie do szpitala kilka razy w ciągu roku, to będzie miała nawracającą opryszczkę. Z kolei jest klasyfikowany w następujący sposób:

  • łagodne nasilenie - zaostrzenia występują mniej niż trzy razy w roku;
  • umiarkowana nasilenie - nawroty występują pięć razy w ciągu roku;
  • wysoka intensywność - wirusy są aktywowane co miesiąc.

Po zakażeniu opryszczką typu 2 dana osoba nie szuka wykwalifikowanej pomocy medycznej z powodu ukrytego przebiegu procesu patologicznego. Przeprowadzanie leczenia w początkowej fazie choroby pozwala zminimalizować konsekwencje i zapobiec zaostrzeniom.

Aby ułatwić rozpoznanie zakażenia, dokonano klasyfikacji w zależności od postaci i stadium przebiegu nawrotowej opryszczki narządów płciowych:

  • nietypowa opryszczka mikroskopowo lub podkliniczna występuje na tle drobnych objawowych infekcji. Mogą być mikropęknięcia na błonie śluzowej narządów płciowych i lekkie swędzenie skóry;
  • Nietypowa opryszczka o charakterze makrosymptomatycznym wywołuje nieprzyjemne odczucia łagodnego stopnia nasilenia. Wśród objawów klinicznych przeważa ból i swędzenie skóry, ale nie ma widocznych oznak zmian na błonie śluzowej;
  • nieudana opryszczka opryszczkowa drugiego rodzaju różni się niewielką liczbą widocznych objawów i jest diagnozowana u pacjentów, którzy wcześniej otrzymali szczepionkę, aby zapobiec tej chorobie lub przez dłuższy czas przyjmowali przeciwwirusowe preparaty farmakologiczne.

Najbardziej niebezpieczna jest patologia weneryczna, która przebiega bezobjawowo. Większość zarażonych dowiaduje się o nawrocie choroby na wysypki na błonach śluzowych pochwy, penisa, okolicy odbytnicy i powstrzymuje się od bliskości. I w przypadku braku objawów klinicznych opryszczki typu 2, osoba prowadzi życie seksualne. Powoduje to szybkie rozprzestrzenianie się czynników zakaźnych.

Obraz kliniczny

Długotrwała obecność herpeswirusów drugiego typu w ciele mężczyzny lub kobiety często wywołuje przewlekłe krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego. Zgaga osoby jest naruszona, świeża krew lub ciemne skrzepy krwi pojawiają się w moczu. Próby opróżnienia pęcherza nie przynoszą pożądanego rezultatu - przydzielane są tylko małe porcje moczu. Procesowi temu towarzyszy zawsze cięcie, pieczenie, ciągnięcie bólu w podbrzuszu. Niepełne oddawanie moczu powoduje stagnację moczu, co prowadzi do aktywacji bakterii należących do warunkowo patogennej mikroflory:

Opryszczki typu 2, których objawy charakteryzują się ukrytym przebiegiem, mogą być maskowane z powodu zaburzeń dyspeptycznych - nadmiernego tworzenia się gazów. Jest to spowodowane naruszeniem perystaltyki na tle powstawania szczelin odbytu. Hemoroidy są podrażnione, występują trudności w opróżnianiu jelita. Defekacji towarzyszy silny ból w wyniku uszkodzenia błony śluzowej odbytnicy. W kale pojawia się gęsty śluz z żyłami krwi. Takie objawy opryszczki mogą wywołać zagrażające życiu krwawienie z dolnego odcinka jelita. Zwiększone tworzenie się gazu powoduje uczucie wzdęcia brzucha i ból w okolicy nadbrzusza po dwóch lub trzech godzinach po kolejnym posiłku.

U mężczyzn

Nawrót patologii wenerycznej u mężczyzn zawsze zaczyna się nagle i jest bardzo podobny do wirusa lub infekcji bakteryjnej. Temperatura ciała szybko wzrasta powyżej wartości podgorączkowych, pojawiają się bóle głowy, stawów i mięśni. Wyrażone objawy kliniczne aktywacji HSV to:

  • apatia;
  • słabość;
  • senność;
  • szybkie zmęczenie.

Po kilku godzinach, a czasem nawet dniach u mężczyzn, w mdłości pojawia się uczucie mrowienia i pieczenia.

"Zalecenie: Lęk silniejszego seksu powinien być odrętwieniem w miednicy i okolicy kości krzyżowej po długotrwałym zasiadaniu lub spaniu. To uczucie jest pośrednim objawem początku zaostrzenia opryszczki narządów płciowych. "

W większości przypadków, obrzęk węzłów chłonnych znajdujących się w rowku, mężczyźni odczuwają ból w dotyku. W przypadku patologii charakterystyczne jest pojawienie się obrzęku na błonach śluzowych prącia lub na skórze moszny i krocza. Po kilku godzinach w miejscach obrzęku i zaczerwienienia tworzą się pęcherzyki wypełnione płynną zawartością. Po kolejnych 3-4 dniach formacja na skórze pęka, a na ich miejscu pojawiają się trudne, leczące wrzody.

Kobiety

W początkowej fazie zaostrzenia opryszczki typu 2 u kobiet, symptomatologia nie różni się od klinicznego obrazu męskiej patologii wenerycznej. Kilka dni później tworzą się pęcherzyki z mętną zawartością w okolicy sromowej. Najczęściej wysypka jest zlokalizowana w następujących obszarach narządów płciowych:

  • łechtaczka;
  • błony śluzowe i skóra małych i dużych warg sromowych;
  • pochwa.

Przy gwałtownym spadku odporności i braku interwencji medycznej obszar opryszczki przebiega do szyjki macicy i cewki moczowej, odbytu, wewnętrznych powierzchni udowych, krocza. Węzły chłonne w okolicy pachwiny stają się powiększone i bolesne. Kilka dni później pękają pęcherzyki, a na ich miejsce powstają żółtaczki pokryte gęstą żółtą warstwą. Dla kobiet nawrót HSV i zaburzenia psychoemocjonalne są typowe na tym etapie z powodu braku zrozumienia tego, co się dzieje. Występuje zwiększona pobudliwość nerwowa, niepokój, stan depresyjny.

Komplikacje

Opryszczka narządów płciowych rzadko wywołuje ciężkie powikłania, ponieważ układ odpornościowy reaguje w odpowiednim czasie na aktywację wirusów, wytwarzanie przeciwciał, leukocytów, limfocytów T. Zdiagnozowano rzadkie przypadki zmniejszonej wrażliwości w okolicy narządów płciowych w ciężkiej chorobie. Brak wykwalifikowanej opieki medycznej w leczeniu opryszczki narządów płciowych prowadzi do rozwoju patologii ginekologicznych u kobiet:

  • przewlekłe zapalenie macicy;
  • zapalenie sromu i pochwy;
  • andezyt;
  • endometrioza;
  • vulvodynia.

Niebezpieczeństwo opryszczki typu 2 i prawdopodobieństwo zakażenia rozprzestrzeniają się na zdrowe narządy, skórę i błony śluzowe. Często aktywacja wirusów powoduje powstawanie ognisk zapalnych w łożysku paznokcia. Następnie opryszczka jest niebezpieczna:

  • przenikanie zakaźnych patogenów do gałki ocznej może spowodować pogorszenie ostrości wzroku, a nawet ślepoty;
  • szybki postęp choroby prowadzi do zmniejszenia krzepliwości krwi i wystąpienia zagrażającego życiu krwawienia.

Im wyższa odporność organizmu na wirusowe czynniki zakaźne HSV, tym łatwiej człowiek toleruje chorobę.

Ogólne zasady terapii

Pacjenci często pytają lekarza, czy możliwe jest uniknięcie rozwoju powikłań patologicznych. Dzięki terminowemu leczeniu i zapobieganiu nawrotom nie ma niepożądanych konsekwencji. I chociaż farmakolodzy jeszcze nie zsyntetyzowali leku, którego użycie pozwoliło na pozbyć się choroby na zawsze, możliwe jest zminimalizowanie jej objawów. Wirusy opryszczki narządów płciowych są w stanie uzyskać odporność na wszystkie znane leki antywirusowe:

Przed leczeniem opryszczki przeprowadza się szereg testów laboratoryjnych w celu ustalenia wrażliwości czynników zakaźnych na współczesne środki przeciwwirusowe. Jeśli opryszczka narządów płciowych została sprowokowana przez wirusy o wysokiej oporności, zaleca się pacjentowi przemianę leków. Lekarz prowadzący musi koniecznie włączyć do schematu terapeutycznego interferon, który ma wyraźne działanie przeciwwirusowe. To z jej niewystarczającą produkcją w ludzkim ciele i manifestuje opryszczkę narządów płciowych w ostrych nawrotach. W przypadku zakaźnej patologii 2 rodzajów leczenia stosuje się nie tylko leki układowe, ale także zewnętrzne. Jak leczyć opryszczkę w przypadku nawrotów i pojawienia się pęcherzy - wenerolodzy zalecają regularne stosowanie maści Herpferon na obszarze wysypki. Lek zawiera wysokie stężenie interferonu i acyklowiru, co decyduje o jego maksymalnej aktywności terapeutycznej. Leczenie opryszczki polega również na utrzymywaniu wysokiej odporności osoby na czynniki zakaźne. W tej praktyce praktykuje się stosowanie immunomodulatorów i środków immunostymulujących.

Objawy i leczenie opryszczki typu 2

Lekarze, że częstość zakażenia wirusem opryszczki pospolitej (HSV) pierwszego i drugiego typu przeważa w stosunku do ilości zanieczyszczeń, nawet w ostrych zakażeń wirusowych dróg oddechowych. Według różnych danych, HSV-1 stanowi ponad 80% zakażonych, a nosiciele HSV-2 stanowią nie mniej niż 15% światowej populacji. Jednak większość ludzi nawet nie wie o obecności wirusa opryszczki w swoich ciałach z powodu częstego bezobjawowego przebiegu tej infekcji.

W tym artykule omówimy cechy wirusa opryszczki pospolitej drugiego rodzaju oraz chorobę, którą wywołuje (opryszczka narządów płciowych).

Wirus Herpes simplex drugiego rodzaju

Wirus ten należy do rodziny herpeswirusów. W chwili obecnej odkryto i zbadano około 200 odmian wirusa opryszczki, ale tylko osiem z nich jest patogennych dla ludzi. Wiodącą pozycję w rozpowszechnieniu zajmują dwa pierwsze typy wirusów opryszczki pospolitej.

Wyróżniającą cechą czynnika powodującego zakażenie herpeswirusa z innych wirusów jest dożywotnia egzystencja w ciele ludzkim. Choroba w ten sposób staje się chroniczna nawrotowa. Niektóre osoby przez całe życie nie mają objawów infekcji, to znaczy są bezobjawowymi nosicielami wirusa.

Drogi transmisyjne HSV-2

Źródłem infekcji tym wirusem jest zawsze osoba (pacjent lub nosiciel wirusów). Niestety tylko około jedna trzecia zarażonych osób wie o obecności tego patogenu w swoim ciele. W rzeczywistości wyjaśnia to wysoką częstość występowania HSV-2 na świecie.

Zakażenie wirusem opryszczki pospolitej drugiego typu u dorosłych występuje tylko w wyniku stosunku płciowego (narządów płciowych lub odbytu). Dlatego szczyt infekcji tego typu wirusem herpeswirusa występuje w wieku początku stosunków seksualnych.

Największą zaradność tej patologii ma w okresie zaostrzeń. Chociaż możliwe jest zakażenie HSV-2 i partnera seksualnego bez widocznych oznak infekcji. Pierwotna infekcja może wystąpić bezobjawowo lub z minimalnymi objawami. Ustalono, że kobiety są zarażone znacznie częściej niż mężczyźni.

Drugi sposób przenoszenia wirusa HSV-2 może pochodzić od zarażonej kobiety do przyszłego dziecka w czasie ciąży, a także podczas porodu. Ten rodzaj wirusa jest niebezpieczny dla płodu lub noworodka, a zarażenie kobiety podczas ciąży często ma negatywne konsekwencje.

Przyczyny zaostrzenia choroby

Miejscem "miejsca zamieszkania" czynników sprawczych opryszczki pospolitej są zwoje nerwowe, gdzie istnieją w stanie "uśpionym". Pod wpływem szkodliwych czynników, wirus jest aktywny i porusza się wzdłuż dróg nerwowych w miejscu lokalizacji dalszych objawów (skóry i błony śluzowej).

Aby wywołać zaostrzenie infekcji wirusem opryszczki typu 2, wiele przyczyn może wpłynąć na stan ogólnej i lokalnej odporności. Przykładami takich przyczyn mogą być:

  • Ostra hipotermia lub przegrzanie.
  • Stres psychoemotoryczny (stres).
  • Hypo- i beri-beri.
  • Ostre i przewlekłe choroby narządów wewnętrznych, układ rozrodczy.
  • Patologia infekcyjna (zwłaszcza narządów płciowych) i inne czynniki.

Nie zawsze wpływ czynników wywołujących powoduje typowy obraz kliniczny opryszczki. W niektórych przypadkach aktywacji infekcji herpetycznej mogą nie towarzyszyć typowe objawy. Jednak w tym przypadku zarażona osoba nadal jest źródłem infekcji dla swojego partnera seksualnego.

Objawy opryszczki

Okres od momentu wniknięcia wirusa aż do pierwszych oznak choroby zależy od wielu czynników -.. Stan układu odpornościowego, obecność jednoczesnego zakaźnej patologii narządów płciowych itp Dla większości ludzi, pierwsze objawy choroby pojawiają się na narządach płciowych już w ciągu pierwszych dni po zakażeniu. W niektórych przypadkach okres inkubacji można przedłużyć do jednego do dwóch tygodni.

Czas trwania pierwotnego epizodu choroby wynosi zwykle od jednego do pięciu tygodni. Później, gdy występują nawroty, czas trwania ostrych objawów choroby zmniejsza się do siedmiu do dziesięciu dni.

Nasilenie objawów infekcji herpetic na genitaliach jest zwykle większe u kobiet. U mężczyzn choroba ta często występuje z minimalnymi objawami.

Manifestacje HSV-2 u kobiet

Opryszczka typu 2 u kobiet jest zlokalizowana w znacznej liczbie przypadków w obszarze zewnętrznych narządów płciowych. Ulubionym miejscem występowania charakterystycznych erupcji jest obszar dużych i małych warg sromowych, krocza i okolicy odbytu. Czasami infekcja opryszczkowa wpływa na cewkę moczową, szyjkę macicy i strukturę wewnętrznego narządu rodnego.

Choroba jest często towarzyszą objawy zatrucia - osłabienie, gorączka, czując ból mięśni i stawów, itp Często zwiększonych węzłów chłonnych pachwinowych na jednej lub obu stronach...

Często występuje wzrost oddawania moczu, któremu towarzyszą cięcia lub nawet ból.

Kilka dni przed wystąpieniem charakterystycznej wysypki, kobieta może zauważyć nieprzyjemne odczucia, mrowienie i swędzenie w obszarze przyszłych wysypek. W tym przypadku swędzenie często utrzymuje się po pojawieniu się elementów wysypki.

Charakterystyka wysypki

Wysypka z opryszczką typu 2 to pojedyncze lub wielokrotne małe pęcherzyki wypełnione przezroczystym lub niejasnym płynem. Po kilku godzinach (rzadziej - dniach) pęcherzyki te pękały z powstawaniem dość bolesnych ran. Przez kilka dni (a czasami - i tygodni w pierwotnym epizodzie choroby) następuje leczenie wrzodów bez tworzenia blizny.

Pęcherzyki i rany czasami mają tendencję do łączenia się z tworzeniem rozległych powierzchni zwilżających.

Istnieje również nietypowa forma infekcji herpetycznej drugiego typu. W tej chorobie u kobiet mogą pojawić się zmiany krostkowe w okolicy narządów płciowych, mogą pojawić się czerwone plamki (rumień) lub podłużne pęknięcia. Takie kobiety są często błędnie i bezskutecznie leczone z powodu innych chorób ginekologicznych (na przykład kandydozy), które nie mają prawdziwej przyczyny pojawienia się patologicznych objawów skórnych.

Diagnostyka

Podejrzenie, że infekcja herpetyczna drugiego typu jest możliwa już na etapie badania klinicznego w wykrywaniu charakterystycznych wysypek. Jednak, aby potwierdzić dokładną diagnozę, potrzebne są badania laboratoryjne w celu identyfikacji patogenu i określenia stadium choroby (pierwotne lub nawrotowe).

U kobiet planujących ciążę diagnostyka zakażenia HSV-2 jest objęta kompleksem badania przedgrzebieniowego.

Najbardziej informatywnymi i dokładnymi metodami diagnozy HSV-2 są:

  • Analiza immunoenzymatyczna (ELISA). Pozwala określić obecność swoistych przeciwciał (reakcja immunologiczna organizmu na zakażenie). Analizowano obecność i ilość specyficznych immunoglobulin klasy M i G (IgM i IgG).
  • Reakcja łańcuchowa polimerazy (PCR). Ta metoda pozwala zidentyfikować i zidentyfikować DNA wirusa bezpośrednio w miejscu lokalizacji objawów klinicznych. Jest metodą jakościową. Zwykle DNA HSV-2 nie jest.
  • DOT-blotting (hybrydyzacja DOT). Identyfikuje i identyfikuje DNA patogenu. Jest stosowany rzadziej niż PCR.

Aby uzyskać pełny obraz wirusa opryszczki pospolitej drugiego rodzaju i jego "zachowania", konieczne jest kompleksowe badanie każdego indywidualnego pacjenta.

Specyficzne immunoglobuliny (IgM i IgG)

Warto osobno wspomnieć o metodzie określania i określania ilościowego specyficznej reakcji układu odpornościowego organizmu człowieka w odpowiedzi na penetrację HSV-2.

Wykrywanie swoistych immunoglobulin (Ig) pozwala na określenie poziomu odpowiedzi immunologicznej i oszacowanie czasu trwania infekcji. Jest to ważne w diagnostyce różnicowej pierwotnego epizodu i nawrotu, a także w prognozie wyniku ciąży w przypadku zakażenia HSV-2 przyszłej matki.

Pojawienie się we krwi IgM wskazuje na ostre (świeże) zakażenie lub zaostrzenie choroby. Obecność IgG charakteryzuje stopień odpowiedzi immunologicznej i jest wskaźnikiem przedawkowania zakażenia. W celu dokładniejszego diagnozowania infekcji herpetycznych określa się immunoglobuliny obu klas.

Normalnie immunoglobuliny obu klas są nieobecne we krwi. Z tego wyniku testu można argumentować, że osoba ta nigdy w życiu nie spotkała HSV-2.

W przypadku choroby bezobjawowej IgG na HSV-2 można wykryć w małym mianie. Jest to również norma i wskazuje, że pacjent ma nieaktywny wirus w swoim ciele.

Bardziej dokładna ocena wyników testów zostanie przedstawiona przez lekarza prowadzącego.

Leczenie

Niestety, w chwili obecnej nie ma jeszcze preparatu, który całkowicie usunie (wyeliminuje) wirusa opryszczki pospolitej drugiego typu z organizmu. Wszystkie istniejące metody leczenia pozwalają jedynie na dezaktywację wirusa, zmniejszenie intensywności objawów klinicznych i zmniejszenie częstości nawrotów choroby.

Do tej pory do leczenia objawów HSV-2 stosuje się dwie grupy leków:

  • Acykliczne nukleozydy, -.., acyklowir, gancyklowir, itp Preparaty te są stosowane układowo (tabletki lub zastrzyku), co lokalnie - w postaci kremu, żelu świec.
  • Środki immunostymulujące - preparaty interferonowe, kompleksy witaminowo-mineralne, przeciwutleniacze i inne.

Zazwyczaj łączą się leki z tych grup.

Leczenie u kobiet

W leczeniu zakażeń wywołanych przez HSV-2, leki przeciwwirusowe muszą być koniecznie przepisywane partnerowi seksualnemu, nawet jeśli nie ma objawów choroby.

W przypadku całego leczenia infekcji herpetycznych stosunek seksualny jest wykluczony.

Terapia infekcji herpetycznych u kobiet różni się niewiele od ogólnych zasad:

  1. Leki przeciwwirusowe są obowiązkowe do użycia w obecności objawów HSV-2.
  2. Sposób podawania i dawkowanie takich leków określa lekarz.
  3. W większości przypadków systematyczne stosowanie acyklicznych nukleozydów jest wymagane w początkowym epizodzie zakażenia lub w przypadku ciężkich objawów choroby.
  4. Miejscowe leki przeciwwirusowe są zwykle podawane przez co najmniej 5 dni, nawet jeśli główne objawy ustąpiły.
  5. Immunomodulatory są przepisywane przez długi czas. Ich celem jest zwiększenie ogólnego i lokalnego oporu ciała.
  6. W czasie ciąży ogólnoustrojowe leczenie lekami przeciwwirusowymi odbywa się zgodnie ze ścisłymi wskazaniami.

Konieczne jest leczenie współistniejącej patologii narządów wewnętrznych i narządów płciowych.

HSV-2 w ciąży

Szczególne znaczenie ma infekcja wirusem opryszczki pospolitej drugiego typu u kobiet w ciąży. W tym przypadku decydujące znaczenie ma czas pierwszego przeniknięcia czynnika zakaźnego do organizmu kobiety.

Jeśli infekcja wirusem opryszczki narządów płciowych nastąpiła na długo przed zajściem w ciążę, organizmowi kobiety udaje się wytworzyć specyficzne przeciwciała przeciwko temu patogenowi i chronić przyszłość dziecka. W takim przypadku ryzyko uszkodzenia płodu jest minimalne.

W przypadku pierwotnej infekcji opryszczką typu II krótko przed lub w trakcie ciąży, znacznie zwiększa się ryzyko zakażenia płodu i noworodka.

Wpływ na wynik ciąży

Najniebezpieczniejszym okresem jest pierwszy trymestr ciąży. Płód nie jest jeszcze chroniony przez łożysko, a ryzyko jego zniszczenia jest maksymalne. W takich przypadkach podczas pierwotnego zakażenia w tym okresie może wystąpić śmierć płodu i zakończenie ciąży. Jeśli ciąża postępuje, istnieje ryzyko powstania wad wrodzonych u przyszłego dziecka, co może być niezgodne z życiem.

Pierwotna infekcja HSV-2 w drugiej połowie ciąży, kiedy już najważniejsze organy płodu są już utworzone, często nie prowadzi do zgonu. Jednak w tym przypadku mogą powstać wady serca lub struktury układu oddechowego, zaburzenia w analizie słuchowej lub wizualnej.

Kiedy dziecko przechodzi przez kanał rodny kobiety, która ma świeże wyrzuty opryszczki w okolicy narządów płciowych, może dojść do infekcji kontaktowej noworodka z późniejszym pojawieniem się poważnej patologii - noworodkowej opryszczki. Dlatego wykrycie określonych objawów zakażenia herpeswirusami na genitaliach matki pod koniec trzeciego trymestru lub w przeddzień porodu jest absolutnym wskazaniem do porodu przez cesarskie cięcie.

Komplikacje

Co to jest tak niebezpieczna opryszczka typu 2? Przede wszystkim pojawienie się określonych wysypek w tej chorobie najczęściej towarzyszy świąd i ból. To samo w sobie powoduje odczuwalny dyskomfort chorego i obniża jego jakość życia, nie mówiąc już o estetycznej stronie problemu.

Długotrwały przebieg choroby często prowadzi do zaburzeń neurologicznych: zmniejszenie libido, osłabiona siła działania u mężczyzn, nerwoból, itp.

Kobiety na zewnętrznym obszarze narządów płciowych mogą odczuwać suchość i długie, nie gojące się bolesne pęknięcia. Ponadto takie kobiety znacznie zwiększają ryzyko zmian w szyjce macicy (dysplazji) o różnym nasileniu.

Według statystyk WHO, osoba zarażona wirusem opryszczki pospolitej drugiego typu jest kilkakrotnie bardziej narażona na zarażenie wirusem HIV. Ponadto, HSV-2 wykryto w niemal 90% osób zakażonych wirusem HIV, a infekcja sama z nich zajmuje dużo trudniejsze z częstym rozwojem powikłań generalizacji i ciężkich (herpes zapalenie mózgu, zapalenie wątroby, zapalenie przełyku, i tak dalej. N.).

Wirus ten jest szczególnie niebezpieczny w czasie ciąży, ponieważ opryszczka noworodkowa charakteryzuje się wysoką częstością występowania śmierci u noworodków.

Typy Herpes 2 - bardzo podstępna choroba z nieprzewidywalnym rodzajem przepływu i częstymi powikłaniami. Dlatego najlepszą metodą leczenia tej choroby jest zapobieganie: utrzymanie zdrowego stylu życia, wykluczenie przypadkowego seksu i stosowanie metod barierowych antykoncepcji (prezerwatyw) w relacjach seksualnych.

Opis, objawy i leczenie wszystkich rodzajów wirusa opryszczki

Opryszczka (z greckiego - "pełzanie") - grupa powszechnych chorób spowodowanych przez wirusy z rzędu Herpesvirales z rodziny Herpesviridae. Choroba objawia się zmianami skórnymi, błonami śluzowymi, tkanką nerwową, a czasami narządami wewnętrznymi. Obraz kliniczny rozwija się w warunkach niestabilnej homeostazy. Ogólnie rzecz biorąc, opryszczka jest uśpioną infekcją, która charakteryzuje się uporczywością (utajony lub utajony przewóz).

Ryzyko opryszczki jest potwierdzone, gdy:

Ciąża - prowokuje patologie płodu i noworodka, niepłodność wtórną, przedwczesne porody, noworodkową śmierć płodu;

Immunodeficient stany organizmu - aktywuje replikacji wirusa niedoboru odporności, opryszczka - wskaźnikiem infekcji HIV (pogarsza immunosupresji) jest chorobą autoimmunologiczną;

Choroby nowotworowe (onkologiczne) - wirus opryszczki pospolitej drugiego gatunku w powiązaniu z mykoplazmami, chlamydiami i innymi patogenami - prowokator rozwoju złośliwych patologii;

Indukcja miażdżycy - wpływa negatywnie na zdrowie neuropsychologiczne człowieka.

Herpes simplex typ 1

Wirus Herpes simplex łączy pierwszy i drugi serotyp wirusa opryszczki. Wirus Herpes simplex pierwszego typu jest oznaczany jako HSV-1 lub HSV-1 (Herpes simplex virus 1). W literaturze klinicznej nazywa się ją również opryszczką ustną (doustną) lub wargową (wargową).

HSV-1 jest najczęstszym typem opryszczki od wszystkich o znaczeniu klinicznym dla medycyny. Zakażenie występuje zwykle w pierwszych latach życia danej osoby. Najbardziej typową lokalizacją opryszczki ustnej lub wargowej są usta i trójkąt nosowo-wargowy.

W pewnych okolicznościach (niedobór odporności) wirus może również wpływać na:

Błona śluzowa narządów płciowych, jamy ustnej, jamy nosowej i oczu;

Osłonki skóry palców rąk i nóg (najczęściej - obszar wałka paznokcia palców);

Tkanki układu nerwowego.

Wirus opryszczki zwykłej typu 1 i typu 2 charakteryzuje się:

Neurotropowe jest pierwotną zmianą komórek układu nerwowego z powodu obecności lub tworzenia w nich receptorów komplementarnych do wirusów;

Neurwirulencja to zdolność wywoływania chorób układu nerwowego;

Tłumienie fagocytozy (ogniwo odporności) do niepełnego poziomu.

Tropizm w tkance nerwowej i zdolnością do hamowania fagocytozy HSV - czynniki, które wskazują na zdolność wirusa opryszczki pospolitej, aby uniknąć narażenia na działanie układu immunologicznego, co umożliwia utajony nośnik w tkance nerwowej. Trwałość w komórkach układu nerwowego jest ważnym mechanizmem ochronno-adaptacyjnym wirusów opryszczki, który umożliwił HSV-1 uzyskanie maksymalnego możliwego rozprzestrzeniania się w populacji ludzi.

W przypadku wirusów typu prostego dwie fazy znalezienia w ciele są charakterystyczne: utajony i manifestacja:

Kliniczna manifestacja HSV objawia się 1-3 razy w roku, patogeneza na wargach rozwija się i kończy w ciągu siedmiu do dziesięciu dni. Częstość nawrotów zależy od statusu immunologicznego osoby, osoby z niedoborami odporności częściej chorują;

Ukryta faza, niewidoczna dla odporności, trwa przez resztę istnienia wirusa.

Objawy opryszczki typu 1

Najczęstszą postacią kliniczną HSV-1 u dzieci są pęcherzykowe zmiany warg, czasami - ostra choroba układu oddechowego. U dorosłych dodatkowo występują zmiany skórne, spojówka i rogówka oczu. W kontakcie ustnym z narządem płciowym HSV-1 manifestuje się w postaci zmian narządów płciowych. Kobiety są zakażone postacią genitalną HSV-1 znacznie częściej niż mężczyźni.

Ogólne objawy kliniczne zespołu zatrucia HSV-1:

Ból mięśni i stawów.

IgG (IgG) dodatni

Do diagnostyki różnicowej HSV-1 i HSV-2 stosuje się metody laboratoryjne, których celem jest:

Określenie rodzaju patogenu na podstawie powinowactwa z odpowiednią immunoglobuliną;

Różnicowanie patogenu, na przykład, HSV-1 od HSV-2;

Określenie stadium choroby (ostrej, przewlekłej, utajonej).

Przybliżona interpretacja wyników badania w zakresie wykrywania immunoglobulin IgM i IgG:

IgM oznacza się metodami laboratoryjnymi, poczynając od piątego dnia choroby, a IgG określa się dopiero od drugiego tygodnia od początku choroby;

IgM krąży w krwi obwodowej przez okres do trzech miesięcy, a IgG jest obecne we krwi przez wiele lat, z przewlekłym przebiegiem choroby - na całe życie;

IgM nie przenika przez łożysko w czasie ciąży, a duże ilości IgG przenika przez łożysko, czyli identyfikację nim u kobiet w ciąży bez żadnych objawów klinicznych opryszczka, jest gotowość organizmu do ochrony przed przypadkowym zakażeniem w czasie ciąży;

IgM nie jest w stanie zneutralizować wirusa i jest tylko czynnikiem wyzwalającym procesy odpornościowe w organizmie, a IgG jest w stanie zneutralizować wirusa, dlatego jest czynnikiem chroniącym organizm.

Wykrywanie IgG, specyficznej dla HSV-1 we krwi obwodowej w wysokich mianach podczas klinicznego przebiegu choroby za pomocą techniki PCR, wskazuje na rozwój uciążliwej odporności na tę chorobę.

Wykrywanie IgG w niskich mianach z ujemną reakcją PCR wskazuje na wcześniej przeniesioną chorobę i że wirus opryszczki w organizmie jest w stanie utajonym.

Typ Herpes simplex w ciąży

Kobiety na ogół są bardziej podatne na wirusa opryszczki pospolitej. Udowodniono, że klinika opryszczki jest wywoływana przez warunki osłabiające układ odpornościowy organizmu. Ciąża i jej objawy (zatrucia, zmiany hormonalne) są z pewnością czynnikami zakłócającymi homeostazę. Opryszczka w czasie ciąży w postaci objawów klinicznych może występować z dużym prawdopodobieństwem.

Wirus Herpes simplex pierwszego rodzaju jest bardzo niebezpieczny dla kobiet w ciąży, ponieważ:

W normalnych warunkach organizm nie wpływa narządów płciowych, w międzyczasie ciąża Patogeneza rozwoju zmian może spowodować płodowych tkanek nerwowych (wirus przenika przez barierę łożyskową);

W trakcie ciąży, HSV-1 jest wysoce pożądane, zwłaszcza w początkowym rozwoju objawów klinicznych u pacjentów bez miana przeciwciał w krwi (specyficzne immunoglobuliny), które są utworzone w odpowiedzi na perebolevanie. Ponadto przeciwciała przeciwko HSV-1 nie chronią kobiety w ciąży przed HSV-2 (forma narządów płciowych opryszczki);

Dostając się do organizmu w pierwszej połowie ciąży, wirus opryszczki pospolitej może wywołać brzydotę u płodu;

HSV-1 lub HSV-2, wszczepiony w ciało kobiety w ciąży w późnym okresie ciąży, może powodować zakażenie płodu podczas porodu.

Leczenie opryszczki typu 1

Leczenie wirusów tej grupy ma ważne cechy:

Całkowite zniszczenie wirusa jest niemożliwe;

Nie ma leków zapobiegawczych;

Wirusy nie są wrażliwe na antybiotyki;

W krótkim okresie leczenia HSV-1 leczenie farmakologiczne nie jest odpowiednie.

Jedynym lekiem działającym bezpośrednio jest acyklowir. Przemysł farmaceutyczny acyklowir jest dostępny w trzech formulacjach (tabletki, maści i roztwór).

Stosowanie acyklowiru zgodnie z instrukcjami może znacznie zmniejszyć:

Czas trwania klinicznego przebiegu choroby;

Wielość nawrotów choroby w postaci klinicznej.

Wirus Herpes simplex typu 2

Wirus opryszczki pospolitej drugiego gatunku jest wkrótce nazywany HSV-2 lub HSV-2 (Herpes simplex virus 2). W literaturze klinicznej określa się go mianem genitalnego lub anogenitalnego (lokalizacja zmian w odbycie i narządach płciowych). W pewnych okolicznościach opryszczka narządów płciowych może zainfekować inne części ciała, nawet układowe uszkodzenia są ustalane za pomocą PGH-2. Zwykle HSV-2 jest przenoszony drogą płciową.

Charakterystyczne objawy klinicznego przebiegu choroby wywołane wirusem opryszczki pospolitej drugiego rodzaju:

Liczba seropozytywnych osób w HSV-2 wzrasta wraz z początkiem wieku pokwitania i jest wprost proporcjonalna do liczby partnerów seksualnych;

Kobiety są zakażone HSV-2 sześć razy częściej niż mężczyźni;

Przeciwciała przeciwko HSV-1 nie zakłócają zakażenia HSV-2;

Objawy narządów płciowych (zmiany skórne w okolicy narządów płciowych, krocza, odbytu, kończyn dolnych i pośladków) w około 80% przypadków są konsekwencją zakażenia HSV-2;

Bezobjawowy lub nietypowy przebieg HSV-2 występuje w około 70% przypadków wykrycia IgG;

W przypadku HSV-2, w przeciwieństwie do HSV-1, występują częste nawroty objawów klinicznych (do 75% pacjentów z opryszczką narządów płciowych cierpi na nie stale);

HSV-2 w 15% przypadków powoduje złośliwość (złośliwe zwyrodnienie) tkanek szyjki macicy u kobiet i prostaty u mężczyzn. Dlatego zaleca się seropozytywne stosowanie VPR-2 w regularnych badaniach onkologicznych;

HSV-2 u kobiet towarzyszy wysoka częstość występowania chorób ginekologicznych, prowadząca do zmniejszenia funkcji rozrodczej.

Przeciwciała IgG do opryszczki typu 2

Zasady diagnostyki immunologicznej są identyczne z tymi stosowanymi w badaniu HSV-1. Badanie planuje kobiety w ciąży na obecność przeciwciał IgG opryszczki drugiego typu pomaga w identyfikacji chorób ginekologicznych i przeprowadzenie odpowiedniego leczenia, co zwiększa prawdopodobieństwo normalnego przebiegu ciąży i urodzenia zdrowego dziecka. Podobny test serologiczny do oznaczania IgG jest konieczny do przekazania ojcu nienarodzonego dziecka. Ponadto, w przypadku wykrycia we krwi IgG, zaleca się, za pomocą PCR, sprawdzenie braku HSV-2 w nasieniu badanego mężczyzny.

Opryszczka typu 2 w ciąży

Zgodnie z informacjami opublikowanymi w dostępnych źródłach, przeznaczonych dla neonatologów, podano charakterystykę porównawczą dwóch typów opryszczki pospolitej w ciąży. Drugi wirus u kobiet w ciąży wywołuje poronienia i wielowodzie, zwiększa prawdopodobieństwo poronienia, a u mężczyzn jest częstą przyczyną bezpłodności. Najstraszliwszą konsekwencją HSV-2 podczas ciąży jest opryszczka noworodków (NG).

Opryszczka noworodków jest chorobą noworodków spowodowaną zakażeniem płodu HSV-2 lub HSV-1, z niekorzystnym rokowaniem dla noworodka. Choroba ta występuje w przybliżeniu z częstotliwością jednego przypadku na dwa tysiące urodzeń. Śmiertelność noworodków według niektórych doniesień sięga 70%. Szybkie wykrywanie i aktywna terapia zmniejszają śmiertelność do 20%. Prognozy dotyczące negatywnego rozwoju opryszczki noworodków są wyższe u dzieci zakażonych HSV-2.

Leczenie wirusa opryszczki pospolitej typu 2

HSV-2 zabieg podobny do leczenia typu herpes simplex. Ze względu na bardziej ciężkim przebiegu choroby w schemacie leczenia, jeśli wskazane immunokorrektory obejmują różne rodzaje, co oznacza, że ​​wzmocnienie obronne organizmu (witaminy, biostimulants), ale także roztwory fizjologiczne zmniejszenie stężenia środka we krwi. Możliwe stosowanie innych leków z różnych grup farmakologicznych.

Opryszczka typu 3

Trzeci typ wirusa opryszczki - jest wirus ospy wietrznej i półpaśca i opryszczki (VZV-OG, wirus opryszczki ludzkiej po 3 HHV-3, wirus ospy wietrznej i półpaśca (VZV), wirus opryszczki, półpaśca spożycia przez ludzi podatnych na powietrzu lub kontaktowego-domowego przez zakażenie.. w dzieciństwie powoduje ospa wietrzna. Po ospa wietrzna perebolevaniya dziecko pozostaje zainfekowany TSB życiowego HIV. wirus jest zlokalizowana w tkankach nerwowych systemowych. Nawroty półpaśca u dorosłych wywołują choroby zwane półpaśca (OG).

Objawy VVO-OG w dzieciństwie są silnie zaznaczone. Zwykle choroba ma łagodny przebieg (głównie całkowite wyleczenie). Ostra faza trwa do dwóch miesięcy.

Główne objawy ospy wietrznej to:

Rozległe wysypki na skórze (pęcherzyki).

Lokalizacja wysypki pokrywa się z projekcją pni nerwowych na skórze. Po ustąpieniu objawów klinicznych wirus przechodzi w stan nieaktywny i znajduje się w tkance nerwowej. Wirusowe zakażenie półpaśca trwa do końca życia. Nawroty mogą występować u osób ze zmniejszeniem ochronnych (ochronnych) właściwości odporności. W klasycznym ujęciu epidemiologii półpaść powraca i manifestuje się klinicznie u osób w wieku powyżej 50 lat. W ostatnich latach ten wzór został naruszony. Nawrót choroby wywołanej przez herpes zoster, zwany "herpes zoster (herpetic) deprive".

Główne objawy półpaśca:

Ciężki ból wzdłuż pni nerwowych w ciągu 3-12 dni;

Hipertermia (wzrost temperatury ciała);

Obrzęk i zaczerwienienie skóry, po 1-3 dniach - obrzęk wysypki w postaci pęcherzyków;

Po 2-3 tygodniach choroba kończy się regeneracją po bliznowaceniu w miejscu pęcherzyków.

Komplikacje porostów opryszczkowych - zapalenie zwojów (zapalenie węzła nerwowego) lub ganglionovrit (zapalenie kilku węzłów nerwowych). Choroby objawiają się alergiami, owrzodzeniami skóry, zapaleniem spojówek i egzemą. Regularne nawroty porostów opryszczkowych są charakterystyczne dla niedoborów odporności.

Leczenie chorób wywołanych przez opryszczkę typu 3 (ospa wietrzna i półpasiec u dzieci u dorosłych), prowadzi się w szpitalu lub stacjonarnej po różnicowej diagnozy i określania indywidualnych cech patogenezie pacjenta.

Opryszczka typu 4

Wirus jest czwarty typ opryszczki - wirus Epsteina-Barra (EBV) lub wirus Epsteina-Barra, wirus ludzkiej opryszczki typu 4. Wirus Epsteina-Barra powoduje mononukleozę zakaźną. Obraz kliniczny rozwija się u osób z niedoborami odporności.

Mononukleozę zakaźną - zmiany chorobowej błon śluzowych części ustnej gardła i węzły chłonne, które charakteryzują się wysoką gorączką, możliwe wątroby i śledziony oraz zmiany morfologii komórek krwi (atypowe komórki jednojądrowe). Zazwyczaj ludzie mononukleoza u młodzieży i młodych dorosłych. Zakażenie w powietrzu lub kontaktowe (w tym doustnie narządów płciowych). Okres inkubacji - od 5 do 50 dni.

Główne objawy mononukleozy:

Ostry wzrost temperatury ciała do 38-40 stopni;

Zespół bólu (ból głowy, mięśni, ból stawów);

Uczucie chronicznego zmęczenia i senności (utrzymuje się do kilku miesięcy po zniknięciu innych objawów);

Obrzęk i obrzęk błony śluzowej jamy ustnej i gardła (zapalenie krtani i gardła);

Szara lub biało-żółta powłoka na migdałkach;

Grudkowa wysypka na skórze i błonach śluzowych, która trwa od jednego do trzech dni, a następnie znika całkowicie;

Zwiększenie liczby limfocytów we krwi obwodowej i obecność specyficznych (atypowych) limfocytów - komórek jednojądrzastych.

Rozpoznanie jest uzupełnione wykrywaniem DNA z wirusa Epstein-Barr metodą PCR. Zabieg wykonywany jest pod nadzorem lekarzy różnych specjalności. Wirus Epstein-Barr czasami prowokuje rozwój złośliwej choroby - chłoniaka Burkitta.

Opryszczka typu 5

Herpesvirus typu 5 to wirus cytomegalii (CMV) lub HHV-5 (ludzki herpeswirus 5). Objawy kliniczne zakażenia wirusem cytomegalii rzadko się rozwijają. Zasadniczo zachodzi powolne niszczenie wirusów. Infekcja - w powietrzu, kontakt (pocałunki, seks, transfuzja krwi, w macicy, poprzez mleko matki). Zakażenie potwierdza odkrycie w ludzkiej krwi gigantycznych komórek - cytomegalov. Obraz kliniczny rozwija się wraz z osłabieniem odporności. Okres inkubacji wynosi do 60 dni.

Objawy zakażenia wirusem cytomegalii przypominają chorobę nieżytu:

Wysoka temperatura, szybkie zmęczenie;

Zespół bólu (głowa, stawy, gardło);

W przeciwieństwie do mononukleozy, nie ma zapalenia migdałków i wzrostu regionalnych węzłów chłonnych;

Klęska nerek, wątroby, śledziony, trzustki, ośrodkowego układu nerwowego, oczu.

Cytomegalowirus może mieć znaczący negatywny wpływ na przebieg ciąży. Wnika w barierę łożyskową, powoduje infekcję i deformację płodu. Obecnie jest to najczęstsza przyczyna patologii noworodków, a czasami śmierć noworodków.

Dziecko z wrodzonym zakażeniem wirusem cytomegalii może cierpieć:

Niedorozwój mózgu;

Pokonanie narządów słuchu i wzroku;

Ogólne opóźnienie rozwoju;

Stany zapalne w drogach oddechowych i narządach trawiennych;

Rozpoznanie typu opryszczki typu 5

CMV diagnozuje się na podstawie:

Metody instrumentalne - badania ultrasonograficzne przepływu krwi w naczyniach pępowiny i macicy, pomiar częstości akcji serca (częstość akcji serca), definicja niskiego zasolenia, opóźnienia w rozwoju płodu, patologie narządów wewnętrznych;

Metody laboratoryjne - wykrywanie komórek w mikroskopie elektronowym, analiza PCR, badania serologiczne w celu wykrycia przeciwciał przeciwko CMV.

Leczenie kobiety w ciąży i celowość utrzymania ciąży ustalane są przez lekarza na podstawie zespołu badań. Pierwotna infekcja po zapłodnieniu jest bezpośrednim wskazaniem do sztucznego przerwania ciąży. Jako główną terapię przepisano leki, immunokorektę i leczenie objawowe.

Opryszczka typu 6 u dorosłych

Wirus herpesoidalny typu 6 jest określany jako HFG-6 lub HHV-6. Jest to powszechna nazwa ludzkiego herpeswirusa z dwóch homologicznych podtypów. U dorosłych aktywność przejawia się podtypem VCHG-6A w postaci jednego z prowokatorów rozwoju stwardnienia rozsianego.

Stwardnienie rozsiane jest wieloczynnikową chorobą autoimmunologiczną z dominującą zmianą ośrodkowego układu nerwowego, którą rozpoznaje się u osób w wieku 20 lat i starszych, bardzo rzadko w innych grupach wiekowych.

Najważniejsze fakty dotyczące wirusa opryszczki typu 6:

Udowodniono obecność tego rodzaju wirusa opryszczki w etiopatogenezie stwardnienia rozsianego;

Obraz kliniczny stwardnienia rozsianego to przewlekłe zapalenie tkanek nerwowych, w tym warstwa mielinowa mózgu - demielinizacja, której towarzyszą procesy dystroficzne w tkankach nerwowych;

Bez leczenia stwardnienie rozsiane nieuchronnie prowadzi do niepełnosprawności, społecznej i psychologicznej izolacji pacjenta.

Istnieją cztery rodzaje stwardnienia rozsianego:

Pierwotnie postępujące stwardnienie rozsiane. Charakteryzuje się stałym pogorszeniem stanu pacjenta, być może krótkim osłabieniem procesu, a następnie szybkim nawrotem;

Wtórnie postępujące stwardnienie rozsiane. Charakterystyczne okresy zaostrzenia po pierwszej fali choroby;

Remitent-progresywne stwardnienie rozsiane (remitto łacińskie - osłabienie). W pewnym momencie objawy choroby znikają, a następnie następuje gwałtowny powrót i nasilenie objawów;

Remitters-nawracające stwardnienie rozsiane. Charakteryzuje się okresami zanikania i powrotu do normalnych symptomów. Istnieje długotrwały, stabilny stan pacjenta bez widocznych oznak pogorszenia samopoczucia.

Objawy opryszczki typu 6

Wczesne objawy stwardnienia rozsianego:

Drżenie chodu, zaburzenie koordynacji ruchu;

Zmiana czułości (temperatury, wibracji i dotyku).

Główne objawy SM, charakteryzujące istotne zmiany w organizmie, oprócz wczesnych objawów, które są zwykle zachowane i zaostrzone:

Zaburzenia poznawcze, gwałtowne zmiany nastroju;

Zaburzenia widzenia (rozogniskowanie w postaci podwójnego widzenia, zmniejszenie ostrości wzroku);

Trudności z artykulacją w rozmowie (nietypowa wymowa słów);

Dysfagia (naruszenie aktu połykania);

Pogorszenie czułości (brak reakcji na ból);

Nietrzymanie kału i moczu, zaparcie i biegunka;

Charakter i stopień manifestacji objawów stwardnienia rozsianego jest różny, co wynika z nieprzewidywalności ognisk uszkodzenia nerwów.

Leczenie opryszczki pospolitej typu 6

W leczeniu stwardnienia rozsianego należy zastosować:

Kortykosteroidy (metyloprednizolon, deksametazon i inne);

Przeciwutleniacze, środki przeciwklejowe, angioprotekory;

Plazmafereza z preparatami medycznymi;

Immunomodulatory, na przykład Copaxone;

Stymulatory produkcji interferonu (Betaferon, Rebif, Avonesk);

Immunoglobuliny dożylnie, na przykład Sandoglobin.

Leki z innych grup mogą być wskazane, w zależności od stadium i formy choroby. Leczenie objawowe i rehabilitacja medyczno-społeczna pacjentów ze stwardnieniem rozsianym zapobiega rozwojowi powikłań.

Typ 7. opryszczki

Wirus herpesoidalny typu 7 oznaczono jako HFG-7 lub HHV-7. Często ten typ wirusa łączy się z wirusem opryszczki pospolitej typu szóstego. VCG-7 jest możliwą przyczyną zespołu przewlekłego zmęczenia i raka tkanki limfatycznej.

Objawy opryszczki typu 7

Istnieją następujące główne objawy opryszczki typu 7:

Słabość przy braku stresu fizycznego, zwiększona nerwowość;

Lekki wysiłek fizyczny w połączeniu z szybkim zmęczeniem;

Nadmierne niedociśnienie;

Przewlekłe stany depresyjne;

Długotrwała (do 6 kolejnych miesięcy) podkliniczna temperatura ciała;

Anamnezy i metody badań fizycznych są uzupełniane analizami laboratoryjnymi:

Reakcja łańcuchowa polimerazy (PCR) - wykrycie materiału genetycznego wirusa,

Analiza immunoenzymatyczna (ELISA) - oznaczanie miana IgG;

Immunogram z określeniem subpopulacji limfocytów T i B (zmniejszenie zawartości naturalnych zabójców i wzrost krążących kompleksów immunologicznych).

Leczenie wirusa herpeswirusa typu 7 polega na terapii antywirusowej mającej na celu wzmocnienie odporności. Środki zapobiegawcze nie są opracowywane.

Opryszczka typu 8

Herpeswirus ósmego typu jest oznaczony jako HFG-8 lub HHV-8. Ten patogen atakuje limfocyty, ponadto może pozostawać w ciele zdrowych ludzi przez długi czas w stanie utajonym. Opryszczka typu 8 przenoszona jest przez kontakt, podczas przeszczepu narządów, przez łożysko od matki do płodu, podczas ciąży i podczas porodu, gdy płód porusza się przez kanał rodny. Choroba jest aktywowana z powodu radioterapii.

Objawy opryszczki pospolitej typu 8

Objawy wirusa opryszczki typu 8 należy wziąć pod uwagę, biorąc pod uwagę fakt, że VCG-8 powoduje wiele chorób nowotworowych:

Mięsak Kaposiego

Mięsak Kaposiego jest chorobą onkologiczną charakteryzującą się powstawaniem wielu nowotworów z powodu złośliwej degeneracji naczyń krwionośnych.

Mięsak Kaposiego lokalizuje się w:

Istnieją cztery rodzaje mięsaka Kaposiego:

Typ klasyczny. Występuje u mężczyzn w wieku starszym i starczym. Choroba objawia się na skórze rąk, na małżowinach usznych i policzkach, na czole i błonie śluzowej jamy ustnej, a także na narządach płciowych w postaci wielu symetrycznych plamek, guzków i blaszek;

Typ endemiczny. Jest szeroko rozpowszechniony tylko w Afryce;

Typ immunosupresyjny. Rozwija się na tle terapii immunosupresyjnej;

Typ epidemii. Rozwija się jako powikłanie u pacjentów z AIDS. Bardzo charakterystyczny jest bardzo szybki przebieg patogenezy z zajęciem węzłów chłonnych i narządów wewnętrznych.

Leczenie mięsaka Kaposiego: metoda chirurgiczna (krioterapia), leki (wprowadzenie interferonu, cytostatyki, leki przeciwnowotworowe i antywirusowe), radioterapia.

Pierwotny chłoniak

Jest to choroba onkologiczna z dominującą zmianą w błonach surowiczych, która charakteryzuje się nagromadzeniem w jamach ciała płynów zawierających komórki nowotworowe. Pierwotny chłoniak jest leczony samą chemioterapią.

Choroba Castlemana

Przejawia się to wzrostem węzłów chłonnych (podobojczykowych i krezkowych, a także w płucach i na szyi). Istnieją trzy rodzaje choroby Castlemana: szkliwo-naczyniowe, komórki plazmatyczne i wieloogniskowe. Leczenie choroby jest chirurgiczne lub za pomocą radioterapii.

Autor artykułu: Syutkina Vera Gurievna, lekarz-immunolog